Bloog Wirtualna Polska
Są 1 273 423 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Gabinet

 

Gabinet Wrózki Elleni

 

 

 

Zapraszam do gabinetu magii i czarów

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


oceń
3
1

Magiczne zywioły

..............

Magia  żywiołów

1-Ogień  jest żywiołem, który pobudza i działa.(kolor czerwony, różowy, pomarańczowy) rządzi uczuciami i wszystkim, co się z tym wiąże, a także z witalnością, działaniem, zdobywaniem, odwagą, oczyszczeniem itp.



2-Powietrze inspiruje i pozwala rozprzestrzeniać się informacjom. (żółty) - to myśl, ruch (np. podróże), uwolnienie, pozbywanie się czegoś (np. nałogów), nauka itp.





3-Woda to uczucia, emocje, sny i sprawy ukryte w podświadomości.(niebieski) - podświadomość, sny, oczyszczenie, twórczość, również pozbywanie się np. kłopotów, chorób, złych myśli itp.



4-Ziemia jest fundamentem, na którym powstają trwałe dokonania. (zielony, brązowy) - to wszystkie sprawy materialne, które można dotknąć, zapewnienie powodzenia itp.



Żywioły a znaki urodzenia znaki zodiaków

Znaki zodiaków mają swóje żywioły  i swoją jakość.
Dzięki temu tworzy niepowtarzalną kombinację tych elementów.
Jest jeszcze piąty żywioł, który wprawia w ruch koło zodiaku.
Ten piąty element to duch, którego miejsce jest w środku zodiakalnego koła.


__________________________________________________________________

Zodiak składa się z 12 znaków zodiaku, które przyporządkowane są czterem żywiołom (zwanych czasem elementem) i trzem jakościom. Cztery żywioły to ogień, ziemia, powietrze i woda. Starożytni uznali je za główne składniki wszechświata. Z koncepcji tej korzystali także średniowieczni magowie i alchemicy.
Dziś od określenia jakości i żywiołów rozpoczynamy interpretację horoskopu.




Znak zodiaku Żywioł Jakość Wyobrażenie
Baran Ogień Kardynalna Wybuchający płomień
Byk Ziemia Stała Zaorane pole
Bliźnięta Powietrze Zmienna Powiew wiatru
Rak Woda Kardynalna Wezbrana rzeka, rosa
Lew Ogień Stała Ogień na palenisku
Panna Ziemia Zmienna Piasek
Waga Powietrze Kardynalna Silny wiatr
Skorpion Woda Stała Jezioro, lód
Strzelec Ogień Zmienna Pochodnia, raca
Koziorożec Ziemia Kardynalna Góra, gruda ziemi
Wodnik Powietrze Stała Wichura
Ryby Woda Zmienna Fala morska, para wodna



Zodiak jest zbiorem dwunastu znaków, które dzielą ekliptykę (pozorną drogę Słońca po niebie) na dwanaście równych części. Zodiak liczy 360 stopni, a każdy znak zodiaku 30 stopni. Początek zodiaku jest w 0 stopniu Barana. Kiedy Słońce w swojej pozornej wędrówce po niebie dojdzie do 0 st Barana i przetnie równik ziemski, wtedy następuje równonoc wiosenna (przeważnie jest to 21 marca lub dzień wcześniej lub dzień później) i początek astronomicznej wiosny.

Znaki zodiaku (daty wyznaczają pobyt Słońca w danym znaku w ciągu roku):

Baran 21 III – 20 IV

Byk 21 IV – 20 V

Bliźnięta 21 V – 21 VI

Rak 22 VI – 22 VII

Lew 23 VII – 23 VIII

Panna 24 VIII – 22 IX

Waga 23 IX – 23 X

Skorpion 24 X – 22 XI

Strzelec 23 XI – 21 XII

Koziorożec 22 XII – 20 I

Wodnik 21 I – 18 II

Ryby 19 II – 20 III

Astrologia partnerska
__________________________________________________________________
  


oceń
11
4

Cennik

 

 

Tarot karty klasyczne i innegzorcyzmy
bienergoterapia

jasnowidz medium





  

....
...
....
....
...
....
....



...

...
....
....

 


W sprawie wrozb rytuałow proszę dzwonic  pod te telefony

85 7440002 kom. 600114369


Wróżby rytuały na zamówienie

 
tu wejdziesz  do banku

 

 

Jeżeli chcesz  się umówić ze mną na sesję telefonicznie lub poprzez on-line .

W tym celu wystarczy do mnie zadzwonić:

 

elleni10@wp.pl 

 

............................




Tutaj mozesz wysłać pieniądze na to konto:
 

oceń
5
5

Terytorium Czarownicy

 

TERYTORIUM CZAROWNICY




Magia czary zaklęcia wróżby

Zdejmowanie klątw uroków czarów


Uroki

 

Ochrona dziecka



powrot na stronę wrózki



oceń
0
0

Magiczne zioła owoce nalewki napary


Ciekawostki ze świata

 

Są tu  magiczne zioła, które w pewnym stopniu uzdrawiają i pomagają nam, mile widziane są również Wasze magiczne praktyki piszcie podzielcie sie z nami swoimi doświadczeniami.

Magiczne zioła owoce   nalewki napary 

Super strona bardzo ciekawa polecam

Drugiej takiej  nie znajdziesz w całym  internecie

 

Portal internetowy


www.pychotka.pl

utworzony w roku
2004

 

http://pychotka.pl/drinki/nalewki.html

 

Lecznicza nalewka z kasztanowca zwyczajnego


Aby zauroczyć swego wybranka , partnera , czy partnerkę , zbierajmy zioła które są zaczarowanie i są nam do tego pomocne .

 


Zapraszam  na magiczną stronę o magicznych  ziołach zielach i owocach które są pomocne w magii życia , uzdrawiają czynią prawdziwe cuda itp...

 


 

Kiedy i jak zbierać zioła

 

Rośliny przyprawowe z ogródka, skrzynek balkonowych czy doniczek, używane od wiosny do jesieni w stanie świeżym, można też zbierać i suszyć na zimę. 

Zbiór ziół należy rozpocząć, gdy rośliny są dobrze rozwinięte i bogato ulistnione. Do suszenia nadają się wyłącznie rośliny świeże i zupełnie zdrowe. Nie należy ich przed zbiorem podlewać ani specjalnie przesuszać.

Zioła do natychmiastowego wykorzystania zbiera się przez cały okres wegetacji, czyli tak długo, jak długo liście i pędy są zielone i aromatyczne. Najlepiej je zrywać i dodawać do potraw przed spożyciem - wtedy są najbardziej aromatyczne. 

Zioła przeznaczone do przechowywania najlepiej zbierać:

tuż przed kwitnieniem - większość ziół wtedy właśnie najintensywniej pachnie,

w słoneczny dzień przed południem (gdy rosa już obeschła, ale rośliny jeszcze nie zmatowiały wskutek upału), bądź późnym popołudniem.

Liście i pędy ścina się nożycami, sekatorem lub ostrym nożem. Nie należy ich zrywać, bo łatwo wtedy uszkodzić część nadziemną i system korzeniowy roślin. Część pędów warto pozostawić, aby roślina mogła się nadal rozwijać. Ścięte, zielone części należy luźno układać w przewiewnym koszyku lub w kartonie z otworami.
           
Uwaga! Torebki foliowe nie nadają się nawet do krótkotrwałego przechowywania ziół, gdyż rośliny parują, a wilgotne, nagrzane i bez powietrza - szybko więdną i gniją.

  

Suszenie ziół


Dobrze wysuszone zioła powinny mieć naturalną barwę. Liście powinny się kruszyć, a łodygi łamać w palcach z charakterystycznym trzaskiem. 

Jeśli zbierane zioła rosną w czystym środowisku - wtedy nie trzeba ich myć. Wystarczy tylko ostrożnie nimi potrząsnąć, aby wypadły drobne owady, oraz usunąć uszkodzone części roślin. 

Rośliny zakurzone czy pobrudzone ziemią trzeba po zerwaniu dokładnie opłukać pod delikatnym strumieniem wody i ostrożnie osuszyć papierowymi ręcznikami lub miękkim płótnem łatwo wchłaniającym wodę.

To, czy zioła przeznaczone do przechowania zachowają swoją wartość, zależy od tego, jak są suszone.

Zioła powinno się suszyć:

jak najszybciej po ich zebraniu,

możliwie jak najkrócej,

w miejscu przewiewnym i czystym, bez obcych zapachów (do suszenia ziół nie nadaje się na przykład pomieszczenie świeżo malowane, w którym wyczuwalny jest jeszcze zapach farby),

w zacienionym miejscu, ponieważ rośliny przyprawowe wystawione podczas suszenia na działanie promieni słonecznych tracą swoją barwę, wartości smakowe i lecznicze.

Pomieszczenie, w którym suszy się zioła, nie musi być ciepłe - dużo ważniejsze jest, aby było przewiewne. Zioła dobrze schną w wiatach, szopach, spichlerzach, na poddaszach czy też w altankach ogrodowych (ale uwaga - nie w sąsiedztwie nawozów ani środków ochrony roślin). Można to też robić w zamkniętych, ale dobrze wietrzonych pomieszczeniach (można użyć wentylatora, ustawionego w pobliżu suszonych ziół). 

Jeśli z jakichś względów (na przykład z powodu wilgotnej pogody) musimy wysuszyć zioła w piekarniku, trzeba to robić bardzo powoli i koniecznie pozostawić przez cały czas otwarte drzwiczki piekarnika, aby umożliwić ujście pary wodnej. Temperatura nie powinna przekraczać 35°C.

Najlepiej i najszybciej suszy się zioła w elektrycznej suszarce z nawiewem, przeznaczonej do suszenia owoców i grzybów.

Niestety kuchnia nie jest właściwym miejscem do suszenia ziół. Zawsze jest w niej sporo pary, powstającej w czasie przygotowywania potraw, a to utrudnia schnięcie ziół. Ponadto, suszone w kuchni zioła wchłaniają obce zapachy i tracą własny charakterystyczny smak i aromat.

Jeżeli suszymy same liście, wierzchołki pędów lub kwiaty, to rozkładamy je cienką warstwą na podłożu przepuszczającym powietrze, takim jak: juta, siatka metalowa, taca wiklinowa, ściereczka z naturalnego włókna czy mata słomiana.

Jeżeli suszymy całe rośliny, to wiążemy je w niewielkie, luźne pęczki i zawieszamy tak, aby nie stykały się ze sobą nawzajem, wierzchołkami do dołu. Pod nimi rozpościeramy tkaninę lub papier, gdyż podczas suszenia bardzo łatwo odpadają liście lub inne drobne części roślin.

Dobrze wysuszone zioła powinny mieć naturalną barwę. Zbrunatnienie świadczy o zbyt długim czasie lub zbyt wysokiej temperaturze suszenia. Liście powinny się kruszyć, a łodygi  łamać w palcach z charakterystycznym trzaskiem.

Sposoby suszenia ziół

Suszenie może się odbywać w specjalnie do tego celu przeznaczonej suszarni; panująca w niej temperatura nie powinna jednak przekraczać 60 stopni, ponieważ może ona pozbawić zioła niektórych właściwości leczniczych. Optymalna temperatura dla większości ziół to około 35 stopni. Częstym procederem jest suszenie ziół na wolnym powietrzu pod zadaszeniem, tak, by zioła nie były wystawione bezpośrednio na słońce, może się to jednak odbywać, gdy panują odpowiednie warunki atmosferyczne, czyli ciepła i sucha pogoda. Do suszenia z powodzeniem można wykorzystywać suche i rozgrzane w letnie miesiące poddasza bądź luźno stojące drewniane szopy, zapewniające chociaż minimalną cyrkulację powietrza wewnątrz. Zdarza się, że do szybkiego wysuszenia niewielkich ilości ziół stosowane są piekarniki lub mikrofalówki, które jednak zdecydowanie odradzamy. Suszenie w tych urządzeniach powoduje utratę aromatu, a przede wszystkim wartościowych substancji leczniczych, dla których zbieramy zioła.

Czas suszenia

Czas suszenia zależy od rodzaju i części suszonego zioła. Należy trzymać się generalnej zasady, by okres suszenia był jak najkrótszy, gdyż w czasie więdnięcia następuje powolny rozkład związków czynnych. Nie należy jednak sztucznie przyśpieszać suszenia ziół, wystawiając je na zbyt wysokie temperatury. W większości przypadków zioła zbieramy i suszymy na okres jednego roku, maksymalnie dwóch. Dłuższe przechowywanie jest niecelowe, gdyż zioła po dłuższym okresie tracą wiele ze swoich najcenniejszych substancji.

Suszenie kwiatów, liści i ziela

Przed przystąpieniem do suszenia przygotujmy zioła, tzn., jeżeli zachodzi taka potrzeba, przebierzmy je i oczyśćmy, odbierzmy niepotrzebne lub zniszczone fragmenty roślin. Tak przygotowane kwiaty, liście bądź ziele możemy suszyć na kilka sposobów. Kwiaty i liście najlepiej rozłóżmy cienką warstwą na przygotowanym do tego celu podłożu np. drewnianych półkach. Należy je wcześniej wyłożyć cienkim materiałem bądź zwykłym papierem pakowym. Ziele możemy powiązać razem w pęczki po kilkanaście sztuk, a następnie powiesić kwiatem w dół na przeznaczonej do tego celu, najlepiej drewnianej i ciepłej ścianie. Pęczki możemy owinąć papierem, jeżeli uznamy, że chcemy uniknąć ewentualnego zakurzenia. Dobrze wysuszone zioła powinny być suche jak pieprz i łamliwe. Starajmy się przechowywać wysuszone części roślin w całości i kruszyć dopiero przed użyciem.

Suszenie owoców i nasion

Trudno mówić o ogólnych zasadach w przypadku suszenia owoców i ziół, dlatego posłużmy się przykładami. Słonecznik np. suszymy w całości, po czym wyłuskujemy luźne nasiona. Owocostany fenkułu czy kopru owijamy w papierową torbę, do której trafią nasiona po ich wyschnięciu. Możemy też powiesić ścięte owocostany nad tekturowym pudełkiem, kawałkiem papieru bądź rozłożonym materiałem. Soczyste owoce możemy suszyć np. na kaflach rozgrzanej babcinej kuchni, w piekarniku lub w suszarce na grzyby. Pamiętajmy przy tym o częstym ich obracaniu, by mogły suszyć się równomiernie.

Suszenie korzeni i kłączy

Suszenie tych części roślin jest nieco bardziej pracochłonne i często wymaga poczynienia większych przygotowań. Na początku musimy oczyścić korzenie i kłącza z ziemi, umyć pod czystą, bieżącą wodą, po czym staranie osuszyć suchą szmatką. Przed przystąpieniem do suszenia niektóre korzenie możemy podzielić na mniejsze kawałki w celu skuteczniejszego i szybszego ich wysuszenia. Inne z kolei wymagają wcześniejszego okorowania, jak w przypadku korzenia lukrecji. Najbardziej odpowiednia temperatura do suszenia korzeni i kłączy to około 60 stopni. Korzenie, np. pietruszki lub chrzanu, możemy suszyć w piecyku, piekarniku lub suszarce do grzybów. Po całkowitym wysuszeniu możemy je trzymać w szczelnych słoikach.

 


Nalewka z owoców dzikiej róży

 


Trunek rozlać do butelek, szczelnie zamknąć i odstawić na 2-3 miesiące.

Składniki

1 kg dorodnych owoców dzikiej róży

0,75 l spirytusu

0,5 l wódki czystej 40%

0,5 l miodu

2 szklanki wody

5-6 goździków

1 łyżeczka suszonych kwiatów rumianku

1 łyżeczka suszonej mięty

Jak to zrobić

Owoce róży (powinny być lekko przymrożone) umyć i ponakłuwać. Zalać spirytusem, dodać goździki, miętę i rumianek. Słój zamknąć szczelnie i pozostawić w ciepłym miejscu na 5 tygodni. Słojem często potrząsać. Następnie zlać nalewkę. Z owoców róży wycisnąć sok, przecedzić i połączyć z nalewką. Miód zagotować z wodą, ostudzić i dodać wódkę. Całość połączyć z nalewką. Trunek rozlać do butelek, szczelnie zamknąć i odstawić na 2-3 miesiące. Jeśli ktoś woli nalewkę słodszą, można dodać 2-3 łyżeczki więcej miodu.

Nalewki wytrawne z orzechów włoskich

 

Orzech włoski

 

(Juglans regia), drzewo z rodziny orzechowatych rosnące w strefie ciepłej klimatu umiarkowanego, na południu Europy, w Grecji, Turcji, Iranie aż po Chiny i Japonię. Do Polski sprowadzony z Bałkanów jest powszechnie uprawiany jako drzewo owocowe. Jest drzewem długowiecznym, jednopiennym, o rozłożystej koronie, przekraczającym wysokość 30 metrów. Pień pokryty gładką, lekko podłużnie spękaną szarawą korą, młode gałęzie są zielone i kruche, z czasem drewnieją. Liście nieparzystopierzaste, owalne, błyszczące, skórzaste, ostro zaostrzone, posiadają charakterystyczny zapach. Wytwarza kwiaty męskie w postaci długich zielonawych kotków oraz kwiaty żeńskie na szczytach młodych pędów. Zakwita w kwietniu lub w maju i wytwarza owoce, pestkowce o kilkucentymetrowej średnicy z zieloną mięsistą naowocnią, pękającą po dojrzeniu. Wewnątrz znajduje się twarda kulista pestka zwana orzechem włoskim. Liście a zwłaszcza zielona naowocnia zawiera zielony, ciemniejący na powietrzu sok, silnie barwiący dłonie.

Do celów leczniczych zrywa się z końcem czerwca pojedyncze liście a w lipcu niedojrzałe owoce. Dojrzałe orzechy mają wysoką wartość odżywczą. Suszone liście zawierają około 10 % garbników elagowych, karatenoidy, olejek eteryczny, flawonoidy, kwasy organiczne, sole mineralne, beta-karoten, witaminy, C, B1, B2, K, i P. Naowocnia zawiera te same związki w nieco innych proporcjach, w tym bardzo dużo witaminy C. Orzechy zawierają do 65 % tłuszczów, do 25 % białek, około 10 % węglowodanów, fitosterole, witaminy i sole mineralne.

Właściwości lecznicze orzech włoskiego znane były w starożytności. W Polsce orzech włoski zaczęto sadzić od XII wieku. Odwarem z liści nacierano bydło by chronić je przed kąsaniem owadów. Odwar z liści stosowano do leczenia krzywicy, cukrzycy, krwotoków, niszczenia pasożytów przewodu pokarmowego i innych dolegliwości. Powszechnie stosowanym lekiem przeciw biegunkom była nalewka z niedojrzałych owoców.

Współczesna medycyna potwierdziła szerokie działanie lecznicze preparatów z orzecha włoskiego. Posiadają one silne działanie bakteriobójcze w stosunku do, paciorkowców, gronkowców, bakterii duru brzusznego, czerwonki i innych, często odpornych szczepów. Działają ściągająco na błony śluzowe, przeciwkrwotocznie, grzybobójczo, przeciwzapalnie, odtruwająco, poprawiają trawienie i przyswajanie pokarmów, obniżają ciśnienie i poziom cholesterolu w krwi. Preparaty z orzecha włoskiego (napar z suszonych liści lub nalewka z owoców) stosuje się przy nieżytach przewodu pokarmowego, biegunce bakteryjnej, zatruciach, owrzodzeniach i krwawieniach w przewodzie pokarmowym, w profilaktyce cukrzycy oraz zewnętrznie do leczenia grzybicy, trądziku, zapaleń ropnych, nadmiernej potliwości stóp, żylaków itp.

W kuchni niedojrzałe owoce służą do sporządzania nalewek, likierów i konfitur. Orzechy i uzyskiwany z nich olej są bardzo wartościowym surowcem do wytwarzania wielu produktów cukierniczych. Zawierają one dużo witaminy E, około 22 miligramy w 100 gramach orzechów (podobnie jak migdały i orzechy laskowe). Dawniej olej z orzechów włoskich używany był do wytwarzania lakierów, farb i tuszu. Orzech dostarcza trwałego i cenionego w meblarstwie drewna do wyrobu oklein o charakterystycznych urozmaiconych słojach oraz wytwarzania przedmiotów ozdobnych.


Nalewka z orzecha włoskiego.

 

 



Nalewka jest wprost niezastąpionym lekiem na wszelkie dolegliwości żołądkowe.

Składniki

1/2 kg niedojrzałych orzechów włoskich (w zielonych łupinach)

10-15 dag cukru

250 ml wódki

250 ml spirytusu

Jak to zrobić

Orzechy wraz z łupinami pokroić na plasterki. Ułożyć w słoiku i przesypać cukrem. Odstawić na kilka dni, aby orzechy puściły sok. Dodajemy alkohol (wódkę i spirytus) i odstawiamy na 2-3 tygodnie. Odcedzamy nalewkę (najlepiej przez gazę) i zlewamy do butelek. Można dodać niewielką ilość wanilii, jeśli ktoś lubi ten smak.. Nalewka jest wprost niezastąpionym lekiem na wszelkie dolegliwości żołądkowe.
Orzechy włoskie najlepiej kroić w gumowych rękawiczkach, gdyż barwią ręce.

 

2ga-Nalewka orzechowa.


Nalewka przydaje się w ciężkich zatruciach pokarmowych. Spotkałem się z opinią, że nie należy jej stosować zbyt często ze względy na możliwość odkładania się w organizmie niektórych substancji przechodzących z orzecha do roztworu lub powstających w trakcie powstawania nalewki. Nie udało mi się jednak potwierdzić tego u żadnego z autorów, którzy opisywali działanie orzecha. Do lżejszych zatruć i niestrawności proponuję więc asekuracyjnie stosować inne preparaty, niniejszy zaś pozostawić tylko dla tych najcięższych. Nalewka potrafi je w niektórych przypadkach wyeliminować nawet w przeciągu kilkunastu minut.
Przygotowanie: Nalewkę należy przygotować w okresie, gdy orzech włoski ma już utworzone orzechy, ale są one jeszcze miękkie w środku, włącznie ze skorupką. Weź 3-5 zielonych orzechów bez plam na łupinie i pokrój je w niedużą kostkę. Uprzedzam, że kontakt z sokiem barwi skórę. Pokrojone orzechy wrzuć do ciemnej butelki o pojemności ok.0.7 litra, zalej je pół litrem czystego spirytusu i szczelnie zakręć. Po kilku tygodniach nalewka jest gotowa. Ma ciemny, orzechowy kolor. Kawałki orzecha mogą w niej pozostać. Część roztworu możesz zlać do innej ciemnej butelki, zaś pozostałą masę z resztą płynu możesz dalej przechowywać, ewentualnie uzupełniając je spirytusem.
Stosowanie: W przypadku ciężkiego zatrucia należy wlać niewielką ilość nalewki (ok.1 ml) do małej ilości wody i wypić. Jednorazowa dawka powinna pomóc. Ewentualnie powtórzyć.

 

Pietruszka

 



Wywar z pietruszki.

Pietruszka potrafi bezboleśnie usunąć z układu moczowego piasek a nawet kamienie. Najlepszym do kuracji surowcem jest zielona natka. W ostateczności może być suszona lub nawet korzeń pietruszki. Terapia jest dobra na wszelkie problemy moczowe, związane tak z nerkami jak i pęcherzem. Jest moczopędna i potrafi oczyścić nerki nawet z dużych zapasów śmieci.
Przygotowanie: Kilka łyżeczek naci lub pokrojony korzeń pietruszki wrzuć do niedużego rondelka i zalej wodą w objętości ok. 1.5 szklanki. Gotuj je na wolnym ogniu przez 5-15 minut, w zależności od wziętego surowca. Gotowanie korzenia wymaga więcej czasu. Na koniec odcedź i wlej do szklanki.
Stosowanie: Pij powyższą porcję wywaru regularnie, nawet kilka razy dziennie. Jeżeli kamica jest mocno zaawansowana, terapia może trochę potrwać. Nie jest to jednak problemem, bo smak wywaru jest bardzo przyjemny. Można go też pić profilaktycznie, dla usprawnienia swojego układu moczowego.

Magiczna mietowo jablkowa nalewka



pęczek liści świeżej mięty

3/4 litra soku jabłkowego

30 dag cukru

1/2 l spirytusu


Jak to zrobić

Przed przygotowaniem nalewki trzeba zrobić sok z jabłek według tradycyjnej receptury: jabłka różnych odmian przepuścić przez sokowirówkę, gotowy sok osłodzić, a następnie podgrzać. Gorący sok wlać do butelek i przez 10 minut pasteryzować. Przechowywać w ciemnym miejscu. Po minimum 2 tygodniach można przystąpić do przygotowania nalewki. Umyte liście mięty odsączyć, wrzucić do szklanego naczynia, zalać spirytusem i szczelnie zamknąć. Naczynie odstawić na 10 dni w ciemne miejsce. Po upływie tego czasu całość przecedzić. Z soku jabłkowego i cukru ugotować syrop. Ostudzony zmieszać z miętowym spirytusem i jeszcze raz przecedzić. Tak przygotowany i dobrze schłodzony likier można podawać z wodą mineralną. Doskonale ugasi pragnienie w upalne dni.

 

Kasztan uzdrawia



1-sza Antyreumatyczna nalewka kasztanowa

1-kgr kasztanów  świeżych kasztanów - najlepiej dojrzałych, prosto z drzewa, obranych z zielonej łupiny, drobno pokroić. Zalać w słoiku czystym spirytusem i pozostawić w ciepłym, zacienionym miejscu na dwa tygodnie. Potem odcedzić. Nalewką nacierać solidnie części ciała zajęte reumatyzmem. Po natarciu, miejsca owinąć flanelową szmatką. Nacieranie najlepiej wykonywać na noc.

 

Maść kasztanowa

1kg. Kasztanów 

Mielemy przez maszynkę do mielenia mięsa , później przekręcamy je w mikserze i zalewamy szklanką spirytusu 250gr odstawiamy na 10 dni co jakiś czas mieszając po upływie 10 dni

zamykamy kasztany w słoiczku a zimą  nacieramy obolałe miejsca i stawy , kręgosłup ból minie jak ręką odjął.

 

Nalewka z kasztanowca

 

Składniki:
50 gram suszonych kwiatów
50 gram suszonych owoców kasztana
lub 100 gram młodych owoców
4 szklanki wódki

Sposób przyrządzenia:
Kasztany rozdrobnić, kwiaty rozkruszyć, zalać w odpowiednim słoju alkoholem, odstawić na 10 dni. W okresie tym kilkakrotnie potrząsamy słojem aby pomieszać jego zawartość. Nalew ze słoja filtrujemy i rozlewamy do czystych butelek.

 

Przechowujemy w ciemnym miejscu. Nalewka z kasztanowca uszczelnia ściany naczyń włosowatych i zwiększa ich przepuszczalność do stanu normalnego dzięki zmniejszeniu kruchości naczyń. Usprawnia się przepływ krwi w naczyniach żylnych, co hamuje krzepliwość krwi i przeciwdziała powstawaniu zakrzepów wewnątrznaczyniowych. Działa przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i łagodnie ściągająco. Garbniki zawarte w kasztanowcu wywierają na przewód pokarmowy działanie rozkurczowe, przeciwzapalne i łagodnie zapierające. Ułatwia wydalanie moczu przy przeroście prostaty. Hemoroidy, dolegliwości w okresie klimakterium, stany zapalne wątroby, gruczołu krokowego, miednicy mniejszej, żylaki nóg, żylak powrózka nasiennego, odmroziły, obrzęki skóry i tkanki podskórnej, obrzęki głośni, płuc, a nawet mózgu, krwiaki, zapalenie ścięgna, zakrzepowe zapalenie żył.
Zewnętrznie przetwory z kasztanowca podaje się w postaci okładów w leczeniu oparzeń, odmrożeń, ubytków naskórka, zapalenia naczyń włosowatych skóry. Intrakt ze świeżych niedojrzałych owoców leczy zakrzepy i zastoje żylne, nadmierną przepuszczalność naczyń, jest także stosowany w stanach zapalnych i nieżytowych żołądka i jelit.
Dawkowanie: 40 kropli 3 razy dziennie przez okres 30 dni.

Cd.ns...

Jagody i borówki dobre są na żołądek

Na żołądek borówki
Owoce borówki (czarnej jagody) działają lekko przeczyszczająco i niszczą bakterie chorobotwórcze w przewodzie pokarmowym. Herbatka z suszu jagód ma działanie przeciwbiegunkowe. Stosuje się ją w nieżycie żołądka oraz jelit, przy wzdęciach, zatruciach, kłopotach z wątrobą i trzustką.
1- 2 łyżki suszonych owoców zalać szklanką gorącej wody. Gotować 5 – 7 minut i pić odcedzony napój po ćwierć szklanki 2, 3, 4 razy dziennie, po posiłkach. Nie słodzić!


Nalewka z jagód



Nalewka ma bardzo ładną barwę i piękny aromat...
Około 2 kilogramów borówek wsypać do 5 litrowego słoja, zasypać 1 kilogramem cukru i zalać taką iloœcią spirytusu, aby owoce były zakryte. Szczelnie zakręcony słój przechowywać w słonecznym miejscu. Po 5 tygodniach nalewkę przecedzić i rozlać do butelek. W butelkach powinna odstać przynajmniej 4 tygodznie. Nalewka ta ma bardzo ładną borówkową barwę i ciekawy aromat.

Pokrzywa.


Tradycyjnym ziołem, stosowanym w leczeniu przerostu gruczołu krokowego, skąpomoczu, krwiomoczu, kamicy moczowej i zaburzeń w oddawaniu moczu jest pokrzywa – Urtica. Do celów leczniczych stosowane są dwa gatunki: Urtica dióica Linné (syn. Urtica maior Kanitz) i Urtica úrens Linné (syn. Urtica minor Moench), należące do rodziny pokrzywowatych - Urticaceae. Surowcem farmakopealnym (FP VI) jest liść i ziele pokrzywy – Folium et Herba Urticae, które powinny zawierać nie mniej niż 0,5% magnezu. W zielu znajdują się kwas kawoilo-jabłkowy – do 1,6%, kwas chlorogenowy – do 0,5%, flawonoidy – 2% (kwercetyna, rutyna, kemferol, izoramnetyna), chlorofil – 1-2,7%, związki mineralne – ok. 18-20% (krzem – 1-4%), wolne aminokwasy – 30 ug/kg, fitochinon (witamina K) – 0,64%, fitosterole (beta-sitosterol), karoten, skopoletyna (kumarynowiec), acetylocholina, kwas mrówkowy, histamina, serotonina, garbniki, tryptamina, betaina i lecytyna.
    Bardzo cennym surowcem w leczeniu stanów zapalnych gruczołu krokowego i układu moczowego jest kłącze z korzeniami pokrzywy – Rhizoma cum radicibus Urticae. Najlepiej zbierać je wiosną lub jesienią i suszyć w temperaturze do 50 stopni C. Wartościowy jest świeży surowiec, z którego po zmieleniu można przyrządzać intrakt – Intractum Rhizomae Urticae. W tym celu każde 100 g zmielonych kłączy zalać 500 g alkoholu 10-12% o temperaturze ok. 30 stopni C. Zażywać po 10 ml 2-3 razy dziennie.(...)

Znamiona kukurydzy

  (Stigma Maydis) to kolejny surowiec moczopędny, przeciwobrzękowy, odtruwający, zapobiegający kamicy moczowej i zmniejszający dolegliwości związane z rozrostem stercza. Są  to nitkowate części kwiatu żeńskiego kukurydzy (Zea mays L., rodzina: trawy – Gramineae = wiechlinowate - Poaceae), zebrane w czasie kwitnienia. Składnikami czynnymi znamion kukurydzy są fitosterole, prowitamina D, sole potasu (ok. 6%), saponiny (ok. 3%), olejek eteryczny bogaty w fenolowy karwakrol (typowy składnik dla olejku z lebiodki = oregano – Origanum) ok. 0,1%, tłuszcze ok. 2%. Z surowca przyrządza się odwar lub napar, biorąc 0,5-1 g na 1 szklankę wody; w przypadku odwaru nie gotować dłużej niż 3 minuty, aby nie tracić lotnych składników. Pić 2-3 szklanki dziennie. Wspomaga odchudzanie, zwiększa wydalanie szkodliwych i zbędnych produktów przemiany materii. Korzystnie wpływa na skórę. Wspomaga leczenie chorób reumatycznych i cukrzycy. Jest dostępny w sklepach zielarskich.
      Olej z zarodków kukurydzy (Oleum Embryonis Maydis) ma barwę żółtopomarańczową i jest bogaty w witaminę F (niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe), witaminę E (tokoferol), karotenoidy oraz fitosterole. Działa odżywczo, moczopędnie, odtruwająco, żółciopędnie i immunostymulująco. Pobudza gojenie ran, oparzeń, wyprysków, trądziku i łuszczycy. Zapobiega łupieżowi. Zmniejsza stan zapalny w układzie moczowym i płciowym. Pobudza regenerację tkanek nabłonkowych. Przeciwdziała zastojom żółci i powstawaniu kamicy żółciowej. Przyspiesza gojenie wrzodów żołądka i dwunastnicy. Nadaje się doskonale do sałatek wzmacniających i oczyszczających oraz pielęgnowania skóry. Olej z zarodków kukurydzy polecam wcierać we włosy zniszczone zabiegami fryzjerskimi i lekami, ponadto włosy łamliwe, bez połysku i z rozdwojonymi końcami. Jasnym i siwym włosom nadaje złocisty odcień. Codzienne zażywanie oleju z zarodków kukurydzy (1 łyżka 2 razy dziennie) wzmacnia paznokcie i odtruwa wątrobę. Łagodzi objawy związane z przerostem gruczołu krokowego

A cóż to, nikt się nie odzywa na ten temat , nikt nie ma własnych   doświadczeń przepisów,
co to za porządki !
Pisze o swoich doświadczeniach !
  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

To wasze zadanie domowe na tej stronie !

 

 

...


oceń
77
31

Licznik odwiedzin:  241 924  

Kalendarz

« listopad »
pn wt śr cz pt sb nd
  0102030405
06070809101112
13141516171819
20212223242526
27282930   

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

O moim bloogu

Czarownica z łysej góry To Jest blog dla wszystkich Na blogu znajdziesz wszystko to co związane jest z czarami mają wróżbami zaklęciami zapraszam serdecznie i Pozdrawiam wirtualne czarownice.